دستورالعمل اجرایی استاندارد

دستورالعمل اجرایی استاندارد یا همان SOP (Standard Operating Procedures) به مجموعه ایی از روش های اجرایی مکتوب گفته می شود که فعالیت های روزمره در یک گروه کاری یا یک شرکت را تعیین می کند . SOP مستندی است که تک تک مراحل انجام یک کار را ثبت می نماید . یک نویسنده باید تمامی فرآیندهای کاری را مطابق دستورالعمل های کاری انجام دهد و با امضاء SOP از تکمیل شدن مراحل کار مطمئن شود .

SOP نویسی یکی از اصول اساسی سیستم های مدیریت کیفیت (QMS) می باشد . SOP باید به آسانی در اختیار کارمندان و مسئولین بخش های مختلف یک سازمان قرار گیرد . دستورالعمل اجرایی استاندارد به عنوان یک منبع آموزشی برای کارکنان جدیدالاستخدام محسوب می شود و به نیروها شیوه انجام صحیح و اصولی هر فرآیندی را نشان می دهد . هم چنین می توان از این دستورالعمل برای اصلاح فرآیندها و بازآموزی کارکنان استفاده کرد .

دستور العمل استاندارد اجرایی

دستور العمل استاندارد اجرایی

هم چنین دستورالعمل اجرایی استاندارد می تواند در ارزیابی های عملکردی و آنالیزهای داده ای راهگشای تیم های کاری باشد . ۵گام اساسی زیر باید در طراحی یک SOP مورد استفاده قرار داد :

  1.  ایجاد فایل های تمپلت برای استندارد نویسی (SOP نویسی) .
  2. تعریف فرمت های ایجاد SOP با توجه به نیازهای سازمانی .
  3. تعریف شرایط مهم از جمله شیوه نگارش ، دستور زبان ها و ..
  4. تایید نهایی ساختار یک سند SOP .
  5. بازنگری مرتب و دوره ای در SOP ها و معرفی SOP های جدید مورد نیاز .

اهمیت SOP نویسی

وجود دستورالعمل اجرایی استاندارد باعث می شود تا اثربخشی و کیفیت فعالیت ها افزایش یابد . همچنین در صورتی که عدّه ای از نیروها به هر دلیلی سازمان را ترک نمایند ، ساختارها و شیوهای انجام یک فرآیند دستخوش تغییر و آسیب نخواهد گردید .

این که چه چیزی را در SOP بنویسیم از موضوعات با اهمیت می باشد . ساده ترین پاسخی که به این موضوع می توانیم بدهیم این است که هر چیزی که قابلیت نوشته شدن و ثبت را داشته باشد باید در SOP جابگیرد . باید توجه داشت که SOP باید در تاریخ مشخص شده خود نوشته شود . SOP ها باید همواره در دسترس کاربران قانونی باشند و آن ها بتوانند با استفاده از آن ، ساختارهای کاری خود را اصلاح نمایند .

کارکرد اصلی یک دستورالعمل اجرایی استاندارد این است که یک سیستم کاری را با حداکثر سرعت به سوی هدف رهنمون سازد . SOP نویسی در ابتدا شاید کاری وقت گیر به نظر بیاید امّا با گذشت زمان توانایی افراد در SOP نویسی افزایش خواهد یافت و سرعت تهیه گزارشات بهبود می یابد . در این زمان کارکنان و مدیران عالی شاهد ذخیره شدن زمان زیادی را برای خود خواهند بود چرا که آنها توانسته اند تا حد زیادی فرآیندهای کاری خود را اصلاح و بهینه سازند .

نویسنده : مسعود معاونی

توسعه اینترنت کوانتومی

آینده شبکه جهانی اطلاعات (اینترنت) به شکل خاصی به توسعه اینترنت کوانتومی گره خورده است . در چند سال آینده شاهد شبکه های خواهیم بود که به جای انتقال بیت های ساده اطلاعاتی به انتقال کوبیت ها (qubit) در حجم گسترده ای خواهند پرداخت . این شبکه های کوانتومی برای آن که بتوانند وظایف خود را به خوبی ایفا نمایند بایستی به کامپیوترهای کوانتومی متصل باشند و این اولین چالش اینترنت کوانتومی خواهد بود . (گذر از اینترنت فعلی به اینترنت کوانتومی!!!) .

برای حرکت به سوی اینترنت کوانتومی باید فازهای مختلفی را در نظر گرفت و هر فاز را با دقت کاملی اجرا کرد . محققان معتقدند که اینترنت کوانتومی اولین فناوری اطلاعات کوانتومی خواهد بود که به حقیقت خواهد پیوست . اینترنت کوانتومی یک مبحث علمی بین رشته ای خواهد بود که می تواند فرصت های زیادی را پیش روی محققان و کسب و کارهای نوپا قرار دهد .

تکنولوژی مورد استفاده در اینترنت کوانتومی

اینترنت کوانتومی با بهره گیری از پدیده های فیزیک کوانتومی نظیر درهم ریختگی و برهم نهی ، در تکنولوژی های ارتباطاتی انقلابی را برپا خواهد کرد . محققان در حال کار بر روی فناوری های هستند که توانایی انتقال بیت های کوانتومی(کوبیت) را بین دو نقطه داشته باشند (ناخودآگاه به یاد دهه ۸۰ و ۹۰ میلادی که اینترنت معمولی در حال توسعه بود می افتیم ) .

شکل1 : تفاوت بیت و کوبیت

شکل۱ : تفاوت بیت و کوبیت

بیت های کوانتومی می توانند همزمان ۰ و ۱ باشند  (بیت های معمولی در یک لحظه ۰ یا یک هستند ) . هم چنین بیت های کوانتومی می توانند در هم ریخته (entangled) و برهم نهی (superposition) شوند . درهمریختگی بدین معنا می باشد که سرنوشت کوبیت ها (بیت های کوانتومی) به گونه ای است که عملیات در یک کوبیت بلافاصله در وضعیت سایر کوبیت ها تاثیر می گذارد و مقادیر آنها را تغییر خواهد داد .

درهمریختگی دو اثر مهم را در پی دارد که اینترنت امروزی قادر به ارائه آنها نمی باشد :

اولین اثر این است که درهمریختگی موجود در کوبیت ها باعث بهبود هماهنگی بین مراکز دور از یکدیگر می شود . این موضوع می تواند نقش بسزایی در تکنولوژی های نظیر اینترنت اشیاء ، شهر هوشمند و RFID بگذارد .

دومین اثر مهم این است که درهمریختگی کوبیت ها ذاتا باعث افزایش امنیت می شود . زیرا که اگر دو کوبیت درهمریخته شوندد  هیچ کس نمی تواند  به سادگی به اطلاعات پایه ای آنها دست یابد . این موضوع برای برنامه های کاربردی که نیاز به امنیت بالا و حفظ حریم خصوصی دارند ، بسیار ارزشمند خواهد بود .

مزایا و چالش های اینترنت کوانتومی

امروزه برنامه های بسیاری وجود دارند که بر پایه فیزیک کوانتوم می باشند . این برنامه ها با کمک اینترنت کوانتومی رشد سریعتری را خواهند یافت . از جمله می توان به بسیاری از برنامه های رمزنگاری اشاره کرد که با استفاده از بیت های کوانتومی به رمز کردن اطلاعات می پردازند . با اضافه شدن کامپیوترهای کوانتومی ، رمزنگاری های مرسوم نظیر SHA , توابع در هم ساز نمی توانند نیازهای امنیتی را برآورده کنند .

شبکه های بزرگ کوانتومی می توانند پروتکل های مرسوم اینترنت امروزی را با چالش های جدّی مواجه کنند . بنابراین برای راه اندازی یک اینترنت کوانتومی سراسری باید به صورت گام به گام ، اقداماتی صورت گیرد . چنین فرآیندی یک فعالیت کاملا بین رشته ای در حوزه های فیزیک ، علوم رایانه و مهندسی شبکه های کوانتومی می باشد که همکاری تمامی متخصصان این حوزه ها را می طلبد .

انتظار می رود اولین شبکه های کوانتومی واقعی که توانایی انتقال بینهایت کوبیت را داشته باشند در چند سال آینده بوقوع بپیوندد . شاید فعلا زمان مناسبی برای تکمیل دانش متخصصان شبکه در زمینه اینترنت کوانتومی باشد تا در زمان عرضه این تکنولوژی امکان توسعه آن در مقیاس بزرگ وجود داشته باشد .

گردآورنده و نویسنده : مسعود معاونی

منبع : دانشگاه تکنولوژی اطلاعات Delft هلند