شما اینجا هستید
مدیریت » وب معنایی چیست؟

روند رو به رشد تکنولوژی ما را به سمت هوشمندسازی ابزار آلات اطرافمان در جهت برآورده کردن امور روزمره ما سوق می دهد، یکی از این امور که طی سالیان اندک رشد بسیار چشم گیری داشته است پدیده وب بوده است که از صفحات ایستا و بدون رابط مناسب شروع شد و به سرعت پیش رفت طوری که اکنون میلیون ها سایت رایانه ای وجود دارد که بسیاری از آنها دارای یک رابط مناسب گرافیکی برای ارسال و دریافت اطلاعات می باشند، پیشرفت ها به اینجا ختم نشد و به دنبال وب پویا، وب معنایی مطرح شد که مکمل وب قبلی می باشد و در جهت بهبود فرایند های مختلف آن ایجاد شده و به سرعت در حال رشد می باشد.

وب حاضر که نسخه یک و دوم آن به شدت در حال استفاده و گسترش است توسط تیم برنرزلی در سال ۱۹۸۹ وقتی که اولین طرح پیشنهادی خود را به موسسه سرن (پژوهشگاه فیزیک هسته‌ای و انرژی‌های سطح بالا) در سویس بوردر فرانسه می‌فرستاد؛ اختراع شد.[۱۶] اقبال روزافزون این پدیده، محققان را به توسعه‌ی هرچه بیش‌تر آن فراخوانده است. آموزش از راه دور، فروشگاه‌های اینترنتی، سرگرمی‌های تحت وب، سایت‌های اجتماعی، ویکی‌ها، فِیس‌بوک و وبلاگ‌ها (تحت عنوان وب۲) همگی نمونه‌هایی از تلاش برای توسعه‌ی وب به‌شمار می‌آیند.[۱۷] پس از گذر از وب مذکور نوبت به وب معنایی رسید که بست و توسعه ای از وب کنونی است که کامپیوتر و افراد را قادر می سازد که با یکدیگر همکاری بهتری داشته باشند

چالش ها و راه حل ها

وب موجود بسیاری از امور ضروری و روزمره را بوسیله ابزارهای خودکار پشتیبانی نمی کند. برای مثال، موتورهای جست‌وجوی مبتنی ‌بر کلمات کلیدی مهم‌ترین ابزار در پشتیبانی از بازیابی اطلاعات هستند. اگرچه وجود آن‌ها ضروری است زیرا بدون موتورهای جست‌وجو وب توفیری ندارد، ولی هنوز هنگام استفاده از آن‌ها مشکلات و محدودیت‌های اساسی برحسب فراخوانی، دقت و محتوایِ صفحاتِ گوناگونِ وب وجود دارد که عبارتند از[۱۷]:

فراخوانی کم[۱] یا هیچ. خیلی وقت‌ها اتفاق می‌افتد که هیچ جوابی در پاسخ به درخواست وجود ندارد و یا صفحات مرتبط و مهمی در فراخوانی‌ها یافت نمی‌‌شود. اگرچه این حالت در موتورهای جست‌وجوی فعلی به‌ندرت اتفاق می‌افتد ولی غیرممکن نیست.

فراخوانی زیاد[۲]، و دقت کم. حتی بازیابی تمام صفحات مرتبط با موضوع در بین تعداد زیادی فراخوانی[۳]، اعم از صفحات کم‌مرتبط یا نامرتبط، مشکل‌ساز است. تعداد فراخوانی‌های بسیار زیاد نیز به‌اندازه‌ی فراخوانی کم بد است.

نتایج به لغات وابستگی زیادی دارند. اغلب لغات کلیدی اولیه نتایج مورد نظر را نمی‌دهند. در این موارد احتمالاً اسناد موجود در وب از اصطلاحات و لغات متفاوتی نسبت به درخواست[۴] استفاده کرده‌اند. این موضوع رضایت‌بخش نیست، زیرا قاعدتاً درخواست‌هایی که از نظر منطقی مشابهند باید نتایج یکسانی برگردانند.

هر نتیجه تنها یک صفحه‌ی وب است. اگر اطلاعات مورد نیاز در اسناد متفاوت پراکنده باشند، برای گردآوری اطلاعات مناسب معمولاً باید چندین درخواست متفاوت به موتور جست‌وجو داده شود. به‌عبارت دیگر، اطلاعات به‌صورت دستی جمع‌آوری می‌شوند.

بیش‌تر محتویات وب امروزی برای استفاده توسط انسان طراحی شده، درحالی‌که ماشین­ها تنها قادر به اشراف و دستکاری داده‌ها در سطح لغت هستند. این موضوع مهم‌ترین مانع در تهیه‌ی پشتیبانی بهتر از کاربران وب است. حال سؤال اصلی این ‌است که چگونه با استفاده از پردازش متن می‌توان وضعیت فعلی را بهبود داد؟

یک راه‌حل، نمایش محتوای وب به‌صورت موجود و استفاده از تکنیک‌های بسیار پیچیده‌ی هوش ‌مصنوعی و پردازش زبان‌ طبیعی است. این راه‌حل مدت‌هاست که شروع شده ولی باوجود برخی توفیقات هنوز ابهامات زیادی دارد.

راه‌حل دیگر نمایش محتوای وب به‌گونه‌ای است که به‌سادگی برای ماشین قابل پردازش[۵] باشد. دراین‌حالت تکنیک‌های هوش مصنوعی با بهره‌گیری از مزایای این نوع نمایش امکان درک مفاهیم را برای ماشین‌ها فراهم می‌کنند. این راه‌حل که منجر به دگرگونی عظیمی در وب خواهد شد آغاز شده و «وب‌معنایی» نامیده می‌شود.[۱۷]

وب معنایی چیست؟

کار های روزمره خود را به عامل(Agent) هایی بسپاریم طوری که خود آن ها اموری که به آنها سپرده ایم را دنبال کنند.

با یک مثال موضوع را روشن می کنیم. فرض کنید فردی مریض شده است و نیازمند یک پزشک متخصص است که بیمه خدمات درمانی نیروهای مسلح را پذیرش می کند و در نزدیکی محل زندگی وی باشد و وقت خالی نیز داشته باشد. با وجود وب فعلی انجام یک کوئری برای پرسیدن چنین پرسشی محال است. وب معنایی به دنبال راهی می گردد برای اینکه کاربر کوئری مورد نیازش را بدهد و سیستم در پشت پرده به جستجو و ارسال و دریافت اطلاعات متفاوتی بپردازد و خروجی را در یک کلمه یا یک جمله به کاربر اعلام کند. دقت کنید که در صورتی که همین کار را  بخواهیم با وب حاضر انجام دهیم این کار شدنی نخواهد بود زیرا نتایج وب حاضر بسیار افسار گسیخته و نا منسجم می باشد. وب حاضر مجموعه ای از داکیومنت هاست که با لینک هایی به هم مرتبط شده است و هیچ معنی و مفهومی بین این ارتباطات حاکم نیست و تا زمانی که روی لینک ها کلیک نکنیم هیچ چیزی در مورد محتوای آن نمی توانیم اظهار بکنیم. هدف حرکت به سمتی است که بتوان لینک ها را معنادار کرد. هر چیزی که ما به آن نیاز داریم در قالب آبجکت هایی توصیف می کنیم که وظیفه آنتولوژی می باشد. به بیان دیگر داده ها طوری نمایش داده شوند که هم توسط انسان و هم توسط ماشین ها قابل فهم باشند.

ساختار وب معنایی

در پایین ترین لایه  URI ‌ها را داریم که همان زیربنای وب امروزی می باشد. یعنی وب معنایی قرار است بر روی وب امروزی قرار بگیرد. منظور از URI یا Uniform resource identifier شناسه منحصر به فردی که برای هر منبع در اینترنت داریم. تفاوت آن با URL در این است که URI علاوه بر آدرس اینترنتی منحصر به فرد اطلاعات دیگری در مورد منبع مورد نظر نیز به ما می دهد. مثلا اگر URI یک میز را بخواهیم علاوه بر آدرس اینترنتی آن ویژگی هایی مثل رنگ و وزن و … آن نیز ذخیره شده است.

لایه بالاتر از آن XML می باشد که زبان اصلی وب معنایی می باشد. به علت اینکه در حوصله این گزارش نمی باشد در مورد آن توضیحی مختصر داده می شود. تنها به این تعریف بسنده می کنیم که XML زبانی است استاندارد که تمام تگ های آن را خودمان می توانیم تولید کنیم

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

مهندس مسعود معاونی | آموزشی، تحلیلی،کارآفرینی،فناوری